Σε εντελώς άσχετο δημοσίευμα του Παρατηρητή, που αφορούσε δραστηριότητα αντιδημάρχου του Δήμου Αρταίων, επώνυμος συμπολίτης μας επέλεξε, μέσω διαδικτυακού σχολίου, να επιτεθεί στον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Αρταίων, Κώστα Πατήλα, αποδίδοντάς του τον χαρακτηρισμό ότι πάσχει από… «καρεκλονεύρωση».

Τυχαίνει να γνωρίζω τον συντάκτη του σχολίου και γι' αυτό η έκπληξή μου ήταν ακόμη μεγαλύτερη. Πρόκειται για άνθρωπο που δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιου είδους δημόσιες εκφράσεις. Αυτό με οδήγησε στο ερώτημα. Έχει πράγματι οποιαδήποτε σχέση ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός με τον Κώστα Πατήλα;

Κατά την άποψή μας, όχι.

Για την ακρίβεια, ο σχολιαστής χρησιμοποίησε τον όρο «καρεκλονεύρωση» και όχι «καρεκλοκένταυρος». Η ουσία, όμως, του χαρακτηρισμού είναι ουσιαστικά η ίδια. Και οι δύο εκφράσεις παραπέμπουν σε άνθρωπο που έχει εμμονική προσκόλληση στην καρέκλα της εξουσίας, που κυνηγά αξιώματα με κάθε κόστος και είναι διατεθειμένος να θυσιάσει αρχές, αξίες, φιλίες και αξιοπρέπεια προκειμένου να διατηρήσει ή να αποκτήσει μια θέση εξουσίας. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερα βαρύ και απαξιωτικό χαρακτηρισμό.

Ο Κώστας Πατήλας δεν εντάσσεται σε αυτή την κατηγορία. Είναι αιρετός, εκλεγμένος από τους δημότες και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου ύστερα από τις προβλεπόμενες δημοκρατικές διαδικασίες. Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με τις πολιτικές του επιλογές, δεν έχει δώσει αφορμές για χαρακτηρισμούς που προσβάλλουν την προσωπικότητά του.

Αντίθετα, μέχρι σήμερα κινείται αθόρυβα, με χαμηλούς τόνους, χωρίς προκλητικές συμπεριφορές, χωρίς προσωπικές αντιπαραθέσεις και χωρίς να επιδιώκει τη δημοσιότητα με κάθε κόστος. Δεν προκαλεί, δεν ικετεύει, δεν γλείφει, δεν συμπεριφέρεται εχθρικά απέναντι σε κανέναν. Ασκεί τα καθήκοντά του με σεμνότητα και, είτε συμφωνεί κανείς μαζί του είτε όχι, δύσκολα μπορεί να του αποδώσει κίνητρα προσωπικής ιδιοτέλειας ή αχαλίνωτου πολιτικού αριβισμού.

Γι' αυτό και δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την απρόκλητη αυτή επίθεση, ιδιαίτερα όταν προέρχεται από άνθρωπο που δεν έχει δείξει στο παρελθόν ανάλογη συμπεριφορά. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι πρόκειται για μια ατυχή στιγμή και τίποτε περισσότερο.

Στη δημοκρατία όλα κρίνονται πολιτικά. Η κριτική είναι θεμιτή, ακόμη και αυστηρή, όταν συνοδεύεται από επιχειρήματα, στοιχεία και πολιτική τεκμηρίωση. Οι απαξιωτικοί προσωπικοί χαρακτηρισμοί, όμως, χωρίς αποδείξεις και χωρίς πραγματική βάση, δεν προσφέρουν τίποτε στον δημόσιο διάλογο.

Η Άρτα είναι μικρή κοινωνία. Δεν έχει την πολυτέλεια να διχάζεται από προσωπικές στοχοποιήσεις και αχρείαστες εντάσεις. Η πολιτική αντιπαράθεση οφείλει να γίνεται με επιχειρήματα, σεβασμό και πολιτικό πολιτισμό. Η απαξίωση ανθρώπων χωρίς τεκμηρίωση δεν υπηρετεί ούτε τη δημοκρατία ούτε την τοπική κοινωνία και, ως πρακτική, είναι καταδικαστέα χωρίς αστερίσκους.

 

«Π»

 

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >