ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΑΡΤΑΣ -

Μια ομιλία με έντονο πατριωτικό και συμβολικό χαρακτήρα, αλλά και με σαφείς αιχμές προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις, εκφώνησε ο Δήμαρχος Γεωργίου Καραϊσκάκη Περικλής Μίγδος, στις εκδηλώσεις των «Καραϊσκακείων» στη Σκουληκαριά.

Ο Δήμαρχος δεν περιορίστηκε στα τυπικά. Στη ζωή και τη δράση του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Συνέδεσε την προσωπικότητα του Αρχιστράτηγου της Ελληνικής Επανάστασης με τη σημερινή εποχή, μιλώντας για αξίες, αξιοπρέπεια, καθήκον, εξουσία, χρήμα και προσωπικό συμφέρον.

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η αναφορά του στη Σκουληκαριά, στον τόπο που γέννησε τον μεγάλο ήρωα, αλλά και στις αξίες που, κατά τον Περικλή Μίγδο, εξακολουθεί να συμβολίζει μέχρι σήμερα ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Ο κ. Μίγδος πέρασε όμως γρήγορα από το 1821 στο σήμερα, αφήνοντας αιχμές για μια εποχή στην οποία, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «η ισχύς μετριέται με οικονομικούς δείκτες και όχι με ηθικό ανάστημα».

Μίλησε για «απρόσωπα οικονομικά κέντρα, τραπεζικά συστήματα και μηχανισμούς ισχύος», για μια κοινωνία στην οποία «τα χρήματα διεκδικούν να γίνουν η νέα θρησκεία» και όπου «οι αριθμοί μοιάζουν να αξίζουν περισσότερο από τον άνθρωπο».

Ακόμη πιο χαρακτηριστική και με εμφανείς προεκτάσεις στο σήμερα ήταν η αποστροφή του:

«Ζούμε σε μια εποχή που δεν στερείται ανθρώπων με εξουσία. Στερείται όμως ανθρώπων με ανάστημα. Δεν στερείται αξιωμάτων. Στερείται χαρακτήρων».

Το πιο ηχηρό όμως μήνυμα το άφησε για το τέλος.

Ο Περικλής Μίγδος, αφού ευχαρίστησε θερμά όσους τίμησαν με την παρουσία τους τις εκδηλώσεις, άφησε αιχμές προς εκείνους που επέλεξαν να απουσιάσουν.

Μίλησε για όσους «επέλεξαν θάλασσα, ήλιο, καναπέ», αλλά και για εκείνους που, όπως είπε, «κρύφτηκαν πίσω απ’ σελίδες που παραχαράσσουν την ιστορία μας».

Η φράση με την οποία έκλεισε την ομιλία του ο Περικλής Μίγδος προκάλεσε αίσθηση:

«Μας προστάζει ο ήρωάς μας να μην προσκυνάμε!»

Ο Δήμαρχος Γ. Καραϊσκάκη δεν περιορίστηκε στην ιστορική αναδρομή για τον Γεώργιο Καραϊσκάκη. Χρησιμοποίησε το παράδειγμα και την παρακαταθήκη του Αρχιστράτηγου για να στείλει μηνύματα στο σήμερα, τόσο προς όσους ασκούν εξουσία όσο και προς εκείνους που, κατά τον ίδιο, επέλεξαν να γυρίσουν την πλάτη στις εκδηλώσεις.

Αναλυτικά, η ομιλία του Δημάρχου Γεωργίου Καραϊσκάκη Περικλή Μίγδου έχει ως εξής:

«Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης δεν υπήρξε απλώς ένας μεγάλος στρατηγός. Δεν υπήρξε μόνο ο Αρχιστράτηγος της Ελληνικής Επανάστασης. Υπήρξε η ζωντανή απόδειξη ότι η δύναμη ενός ανθρώπου δεν μετριέται από την καταγωγή του, ούτε από τον πλούτο του, ούτε από τους τίτλους του. Μετριέται από το μέγεθος της ψυχής του.

Παιδί που γεννήθηκε μέσα στη φτώχεια.
Παιδί που γνώρισε την ορφάνια, την περιφρόνηση και τη σκληρότητα της ζωής.
Κι όμως αυτό το παιδί... το παιδί της Σκουληκαριάς έγινε ο φόβος μιας αυτοκρατορίας.
Έγινε η ελπίδα ενός ολόκληρου Έθνους.
Έγινε το σύμβολο της λεβεντιάς, της αυταπάρνησης και της ελευθερίας.

Και όλα αυτά ξεκίνησαν εδώ.
Στη Σκουληκαριά.
Σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο.
Σ’ αυτά τα βουνά που έμαθαν στον Καραϊσκάκη πως ο άνθρωπος μπορεί να λυγίσει, αλλά δεν επιτρέπεται να προσκυνήσει.

Η Σκουληκαριά δεν γέννησε μόνο έναν ήρωα.
Γέννησε μια στάση ζωής.
Γέννησε έναν άνθρωπο που απέδειξε ότι η ελευθερία δεν αγοράζεται, δεν χαρίζεται και δεν διαπραγματεύεται.

Ο Καραϊσκάκης δεν πολέμησε για να γράψει το όνομά του στην Ιστορία.
Πολέμησε για να γράψει τη λέξη «Ελλάδα» με ελεύθερα γράμματα.
Δεν αναζήτησε αξιώματα.
Δεν αναζήτησε πλούτη.
Δεν αναζήτησε δόξα.
Αναζήτησε μόνο έναν λαό ελεύθερο.

Και αυτό είναι που κάνει τους μεγάλους ανθρώπους αθάνατους.
Δεν αφήνουν πίσω τους περιουσίες.
Αφήνουν παραδείγματα.

Κάθε άνθρωπος του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη κουβαλά μέσα του κάτι από εκείνον.
Όχι το σπαθί του.
Αλλά το φιλότιμό του.
Όχι τη στρατιωτική του ιδιοφυΐα.
Αλλά την πίστη του.
Τη λεβεντιά του.
Την αγάπη του για την πατρίδα.
Την άρνησή του να συμβιβαστεί με το άδικο.

Αυτή είναι η πραγματική μας κληρονομιά.
Και αυτή είναι η μεγαλύτερη ευθύνη μας.
Να μη φανούμε μικρότεροι από την Ιστορία που κληρονομήσαμε.

Και καθώς κοιτάζουμε τον κόσμο του σήμερα, η μορφή του Καραϊσκάκη γίνεται ακόμη πιο επιβλητική.
Γιατί ζούμε σε μια εποχή όπου η ισχύς μετριέται με οικονομικούς δείκτες και όχι με ηθικό ανάστημα.

Σε μια εποχή όπου απρόσωπα οικονομικά κέντρα, τραπεζικά συστήματα και μηχανισμοί ισχύος επηρεάζουν τις ζωές ανθρώπων, χωρίς να λογοδοτούν στη συνείδηση των λαών.
Σε μια εποχή όπου τα χρήματα διεκδικούν να γίνουν η νέα θρησκεία και η αγορά επιχειρεί να αντικαταστήσει τις αξίες.
Σε μια εποχή όπου οι αριθμοί μοιάζουν να αξίζουν περισσότερο από τον άνθρωπο.
Όπου το συμφέρον εκτοπίζει το καθήκον.
Και όπου η επιτυχία μετριέται συχνά με το τι κατέχει κανείς και όχι με το τι προσφέρει.

Ζούμε ακόμη σε μια εποχή που δεν στερείται ανθρώπων με εξουσία.
Στερείται όμως ανθρώπων με ανάστημα.
Δεν στερείται αξιωμάτων.
Στερείται χαρακτήρων.

Οι πραγματικοί ηγέτες δεν γεννιούνται μέσα στα κέντρα εξουσίας.
Γεννιούνται μέσα στις δυσκολίες.
Δεν υπηρετούν τα συμφέροντα.
Υπηρετούν τον άνθρωπο.
Δεν λυγίζουν μπροστά στη δύναμη του χρήματος.
Υποκλίνονται μόνο μπροστά στο καθήκον.

Γι’ αυτό ο Καραϊσκάκης δεν ανήκει μόνο στο 1821. Ανήκει στο αύριο.
Γιατί κάθε φορά που οι αξίες υποχωρούν, εκείνος μας θυμίζει τι σημαίνει αξιοπρέπεια.
Κάθε φορά που το συμφέρον επιχειρεί να νικήσει το δίκαιο, εκείνος μας θυμίζει τι σημαίνει αυταπάρνηση.
Κάθε φορά που οι λαοί αναζητούν πρότυπα, εκείνος στέκεται όρθιος μέσα στην Ιστορία και μας δείχνει τον δρόμο.

Αυτό είναι το μεγαλείο του.
Δεν νικιέται από τον χρόνο.
Δεν ξεπερνιέται από καμία εποχή.

Γιατί οι ήρωες δεν είναι μεγάλοι επειδή κέρδισαν μάχες.
Είναι μεγάλοι επειδή νίκησαν τον φόβο, τον εγωισμό και το προσωπικό συμφέρον.

Και όσο η Σκουληκαριά θα φυλάει τη μνήμη του...
Όσο οι άνθρωποι αυτού του Δήμου θα αισθάνονται περήφανοι που πατούν στο ίδιο χώμα που τον γέννησε...
Όσο θα μεγαλώνουν παιδιά που θα ονειρεύονται να μοιάσουν στον Καραϊσκάκη όχι στη δύναμη, αλλά στο ήθος...
Τότε η Ελλάδα δεν έχει τίποτα να φοβηθεί.

Γιατί τα Έθνη δεν επιβιώνουν από τον πλούτο τους.
Επιβιώνουν από τις αξίες τους.

Και η μεγαλύτερη αξία που γέννησε αυτός ο τόπος είχε ένα όνομα.
Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Γυρίζοντας το βλέμμα μου σε εσάς, εκλεκτοί προσκεκλημένοι μας, εκφράζω τις θερμότερες ευχαριστίες που μας τιμήσατε με την παρουσία σας στις εκδηλώσεις προς τιμήν του Ήρωά μας, στέλνοντας ταυτόχρονα ένα μήνυμα σε όσους επέλεξαν θάλασσα, ήλιο, καναπέ ή κρύφτηκαν πίσω απ’ σελίδες που παραχαράσσουν την ιστορία μας, ότι δεν τους έχουμε ανάγκη.

Μας προστάζει ο ήρωάς μας να μην προσκυνάμε!»

 

«Π»

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >