
Σε μικρές κοινωνίες, όπως αυτή της Άρτας, σχεδόν όλοι γνωρίζονται με τα μικρά τους ονόματα. Μυστικά δύσκολα υπάρχουν, ούτε καν οικογενειακά, και οι κομματικές προτιμήσεις του καθενός είναι συνήθως ανοιχτό βιβλίο, για κοινή ενημέρωση και χρήση.
Επί παντοδυναμίας ΠΑΣΟΚ, οι… χοληστερίνες των Πασόκων χτυπούσαν κόκκινο.
Ήταν οι εποχές των πράσινων σημαιών, των κομματικών καπετανάτων, των ισχυρών παραγόντων και των ανθρώπων που ήξεραν καλά πού φυσάει ο πολιτικός άνεμος και, κυρίως, πού βρίσκεται η εξουσία.
Στη μετασημιτική εποχή και επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, το ΠΑΣΟΚ άρχισε να ξεφτίζει. Μαζί του άρχισαν να πέφτουν και οι… χοληστερίνες.
Και τότε αρκετοί από τους άλλοτε πράσινους Αρτινούς καπεταναίους ανακάλυψαν ξαφνικά ότι η καρδιά τους χτυπούσε πιο… αριστερά.
Κατατάχθηκαν εθελοντές στις ανερχόμενες «προοδευτικές δυνάμεις» του ΣΥΡΙΖΑ.
Και για κάποιους ξανάρχισαν να ανεβαίνουν οι χοληστερίνες. Άρχισαν να φουσκώνουν και οι προοδευτικές κοιλίτσες και, για τέσσερα χρόνια, πέρασαν μια χαρά.
Τα κόμματά τους, όμως, πήγαν κατά διαόλου.
Οι χοληστερίνες έπεσαν, οι κοιλίτσες ξεφούσκωσαν και μας προέκυψε Κυριάκος Μητσοτάκης.
Έλα όμως που η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης κόλλησαν στο μέλι της εξουσίας και, προς το παρόν τουλάχιστον, με τίποτα δεν ξεκολλάνε. Και τώρα κοιτάζουν ακόμη και προς τρίτη θητεία, με ένα ΠΑΣΟΚ να παραμένει κλωτσοσκούφι της πολιτικής συγκυρίας και τον ΣΥΡΙΖΑ να βρίσκεται στα αζήτητα.
Μέσα σε αυτόν τον πολιτικό χυλό επανέρχεται στα πολιτικά πράγματα ο Αλέξης Τσίπρας, διεκδικεί χώρο από το ΠΑΣΟΚ και ανοίγει πάλι το παιχνίδι της κεντροαριστεράς.
Αλλά επειδή η… χοληστερίνη είναι χρόνια πάθηση, αχόρταγη και, όπως φαίνεται, αγιάτρευτη, έκανε για μία ακόμη φορά το θαύμα της.
Οδήγησε ξανά αρκετούς «χοληστερινούχους» Αρτινούς Πασόκους να καταταγούν πεζικάριοι στην ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη.
Και αυτή τη φορά δεν είναι λίγοι οι πρώην Πασόκοι που πορεύονται στον καινούργιο δρόμο που χάραξε ο πρώην πρωθυπουργός.
Είναι άνθρωποι που ξέρουν πώς ανεβαίνουν οι πολιτικές χοληστερίνες. Δεν αισθάνονται καμία ιδιαίτερη ενοχή γι' αυτό και, πάνω απ' όλα, γνωρίζουν να παίζουν μπάλα εντός και εκτός έδρας.
Είναι οι αγωνιστές της χοληστερίνης.
Εκείνοι που πρασινίζουν και κοκκινίζουν με την ίδια ευκολία που οι αστέρες του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ αλλάζουν φανέλα.
Χθες ΠΑΣΟΚ.
Μετά ΣΥΡΙΖΑ.
Σήμερα ΕΛ.Α.Σ.
Αύριο;
Θα δείξει η… εξέταση αίματος.
Γιατί τελικά στην πολιτική, όπως και στον επαγγελματικό αθλητισμό, η φανέλα μπορεί να αλλάζει.
Και τα πάντα είναι θέμα… τιμής.
Μιας τιμής που διαμορφώνεται κάθε φορά ανάλογα με τις πολιτικές συνθήκες και, βεβαίως, με το επίπεδο της χοληστερίνης εκείνων που έμαθαν εδώ και χρόνια να παίζουν καλή μπάλα στο γήπεδο της εξουσίας.
«Π»