Οι χάνοι της πολιτικής τσίμπησαν το δόλωμα των πρόωρων εκλογών

Οι χάνοι είναι από τα πιο απονήρευτα και λαίμαργα ψάρια της θάλασσας. Ψαρεύονται εύκολα, με κάθε λογής δόλωμα, ακόμη και με σχεδόν γυμνό αγκίστρι.

Κάποιους «χάνους» πρέπει να έχουμε και στην πολιτική. Γιατί πώς διαφορετικά να εξηγήσει κανείς το δόλωμα των πρόωρων εκλογών του ερχόμενου Σεπτεμβρίου, που έπεσε στη θάλασσα της πολιτικής και το τσίμπησαν σχεδόν όλοι;

Το τσίμπησε ο Αλέξης Τσίπρας, επισπεύδοντας τις κινήσεις για το νέο πολιτικό του εγχείρημα.

Το τσίμπησε η Μαρία Καρυστιανού, με τις δικές της κινήσεις για πολιτική κάθοδο.

Το τσίμπησε και ο Νίκος Ανδρουλάκης, που ασθμαίνοντας έσπευσε να προαναγγείλει την ανακοίνωση των ψηφοδελτίων του ΠΑΣΟΚ μέσα στον Ιούλιο που διανύουμε.

Το τσίμπησε, βέβαια, και μεγάλο μέρος των Μέσων Ενημέρωσης της χώρας, που για εβδομάδες κονταροχτυπιόταν για το πότε ακριβώς θα στηθούν οι κάλπες. Αρχές Σεπτεμβρίου; Τέλη Σεπτεμβρίου; Πριν ή μετά τη ΔΕΘ;

Ο μόνος που φαίνεται να μην τσίμπησε ήταν ο Αντώνης Σαμαράς. Είτε επειδή δεν ήταν ακόμη έτοιμος για μια πρόωρη ανακοίνωση του υπό ίδρυση νέου κόμματός του είτε επειδή υποψιάστηκε εγκαίρως το δόλωμα Μητσοτάκη.

Και το δόλωμα ήταν καλοστημένο.

Τι έκανε ο Πρωθυπουργός;

Ενεργοποίησε τον εκλογικό μηχανισμό. Έστειλε το μήνυμα σε βουλευτές και κομματικά στελέχη να βγουν μπροστά και να δώσουν τον υπέρ Κυριάκου αγώνα τους. Άρχισε εγκαίνια έργων, περιόδευσε ο ίδιος στην περιφέρεια, φούντωσαν οι συζητήσεις για υποψηφίους και ψηφοδέλτια, προαναγγέλθηκαν λίστες μέσα στον Ιούλιο και δημιουργήθηκε ένα σκηνικό που έμοιαζε περισσότερο με προεκλογική περίοδο παρά με πολιτική καθημερινότητα.

Και κάπως έτσι εγκαινιάστηκε μια μεγάλη, πρόωρη και όπως αποδεικνύεται, παρατεταμένη προεκλογική περίοδος.

Μόνο που ο Ιούλιος φεύγει και οι λίστες δεν ήρθαν.

Ο Αύγουστος είναι παραδοσιακά ο μήνας για «τα μπάνια του λαού».

Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας των βαρύγδουπων εξαγγελιών και των υποσχέσεων της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Ύστερα έρχεται το φθινόπωρο, ο Δεκέμβριος με τα γιορτινά επιδόματα και τις παροχές και, με τη νέα χρονιά, «καλήν ημέραν άρχοντες» και ο ορισμός των εκλογών... έρχεται.

Μέχρι τότε, το καλάμι θα παραμένει μέσα στη θάλασσα.

Γιατί η φτώχεια θέλει καλοπέραση, η ακρίβεια σφίξιμο του ζωναριού και η πολιτική θέλει παιχνίδια.

Και οι Έλληνες πολίτες;

Χορτασμένοι από υποσχέσεις, απονευρωμένοι από τις συνεχείς διαψεύσεις και σχεδόν μοιρολατρικά εξοικειωμένοι με το ίδιο έργο, παρακολουθούν τους πολιτικούς να ρίχνουν δολώματα ο ένας στον άλλον.

Μόνο που αυτή τη φορά το αστείο είναι διαφορετικό. 

Το δόλωμα προοριζόταν για τους πολιτικούς χάνους.

Και τσίμπησαν σχεδόν όλοι.

 

«Π»

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΡΘΡΩΝ

Go to top