ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΑΡΤΑΣ -

Με αφορμή τη συζήτηση που άνοιξε για τη μη λειτουργία της Πανελλήνιας Έκθεσης στη φετινή Εμποροπανήγυρη της Άρτας, είναι ευκαιρία να πούμε ορισμένα πράγματα με το όνομά τους.

Και για την Έκθεση και, κυρίως, για την ίδια την Εμποροπανήγυρη.

Γιατί δεν χάθηκε ξαφνικά από την Άρτα κάποιο μεγάλο πανελλήνιο εκθεσιακό γεγονός.

Εμείς εδώ ζούμε και ξέρουμε τι γινόταν.

Λίγες επιχειρήσεις, ακόμη λιγότερες από άλλες περιοχές της χώρας και κάθε χρόνο αγώνας να καλυφθούν οι διαθέσιμοι χώροι. Δίπλα τους Αστυνομία, Πυροσβεστική, Δήμοι, σύλλογοι, υπηρεσίες και διάφοροι φορείς.

Καλοδεχούμενοι όλοι.

Πανελλήνια Έκθεση επιχειρήσεων όμως δεν κάνουν.

Και όλα αυτά κάτω από μουσαμάδες, μέσα στον χώρο του Παζαριού.

Ας μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν μεταξύ μας.

Μια Πανελλήνια Έκθεση θέλει οργάνωση από μήνες πριν, επαφές σε όλη τη χώρα, επιχειρήσεις που να έχουν λόγο να έρθουν στην Άρτα, προβολή και κυρίως κατάλληλο χώρο και υποδομές.

Αν λοιπόν συνεχιστεί τα επόμενα χρόνια, καλώς να συνεχιστεί. Αλλά να γίνει από την αρχή και με άλλους όρους.

Να αποκτήσει χαρακτήρα, κατάλληλες εκθεσιακές υποδομές και πραγματική πανελλαδική συμμετοχή. Να συνδεθεί με την επιχειρηματικότητα, την παραγωγή και τα προϊόντα της περιοχής και να έχει λόγο μια επιχείρηση από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα ή οποιοδήποτε άλλο μέρος της χώρας να έρθει στην Άρτα.

Και να έχει και λόγο να ξανάρθει.

Διαφορετικά, μερικά περίπτερα κάτω από μουσαμάδες και μια ταμπέλα «Πανελλήνια Έκθεση» δεν αρκούν.

Πάμε τώρα στην Εμποροπανήγυρη.

Εδώ η θέση του «Παρατηρητή» είναι γνωστή εδώ και 25 χρόνια και δεν άλλαξε ανάλογα με το ποιος ήταν κάθε φορά δήμαρχος.

Η κατάργησή της είναι μονόδρομος.

Κάποτε ήταν εμποροζωοπανήγυρη και είχε λόγο ύπαρξης.

Ο κόσμος κατέβαινε από τα χωριά στην Άρτα για να πουλήσει και να αγοράσει ζώα, να πάρει εργαλεία, είδη για το σπίτι, ρούχα, παπούτσια και προϊόντα που δύσκολα έβρισκε στον τόπο του.

Άλλες εποχές και άλλες ανάγκες.

Τα ζώα έφυγαν και έμεινε το Παζάρι.

Σήμερα η Άρτα έχει οργανωμένη αγορά, καταστήματα, επιχειρήσεις, μεγάλες αλυσίδες, σούπερ μάρκετ και ηλεκτρονικό εμπόριο.

Το Παζάρι ποια ανάγκη καλύπτει σήμερα;

Η παράδοση είναι σεβαστή, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για να συνεχίζεται κάτι επειδή απλώς το βρήκαμε και το συνηθίσαμε.

Και απέναντι υπάρχει η αγορά της Άρτας.

Ο Αρτινός έμπορος πληρώνει όλο τον χρόνο ενοίκιο, ρεύμα, φόρους, ασφαλιστικές εισφορές, δημοτικά τέλη και μισθούς. Και για μία εβδομάδα κάθε Σεπτέμβριο στήνεται δίπλα του μια δεύτερη αγορά, με μεγάλο μέρος του τζίρου της να φεύγει εκτός Άρτας.

Υπάρχει και η ποιότητα των εμπορευμάτων. Μεγάλο μέρος τους είναι προϊόντα διαλογής, που ασφαλώς δεν αποτελούν λόγο διατήρησης ενός θεσμού μόνο και μόνο επειδή υπάρχει εδώ και δεκαετίες.

Κάποτε στο Παζάρι έβρισκες πράγματα που δεν μπορούσες εύκολα να βρεις αλλού.

Σήμερα τα βρίσκεις παντού.

Γι' αυτό και κάποια στιγμή πρέπει να γίνει μια σοβαρή κουβέντα με πραγματικά στοιχεία.

Τι αφήνει η Εμποροπανήγυρη στην Άρτα; Πόσα χρήματα μένουν εδώ και πόσα φεύγουν; Τι κερδίζει η τοπική αγορά και τι χάνει;

Ας τα βάλουν κάτω Δήμος, ΑΔΑΕ ΟΤΑ, Επιμελητήριο, Εμπορικός Σύλλογος και επαγγελματίες και ας μιλήσουν με αριθμούς.

Η δική μας θέση πάντως δεν αλλάζει.

Η Πανελλήνια Έκθεση, αν συνεχιστεί, πρέπει να γίνει πραγματική Πανελλήνια Έκθεση. Με χώρους, υποδομές, επιχειρήσεις και πανελλήνιο χαρακτήρα.

Για την Εμποροπανήγυρη τα γράφουμε εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα.

Κάποτε ήταν χρήσιμη και αναγκαία. Σήμερα έκανε τον κύκλο της.

Και κάποια στιγμή πρέπει να το πάρουμε απόφαση.

 

«Π»

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >