
Η κοινή παρέμβαση των Δημάρχων Αρταίων Χριστόφορου Σιαφάκα, Νικολάου Σκουφά Κώστα Παπασιώζου και Γεωργίου Καραϊσκάκη Περικλή Μίγδου για την τιμή της πράσινης επιτραπέζιας Κονσερβολιάς Άρτας ασφαλώς αποτυπώνει την αγωνία των παραγωγών.
Το αυξημένο κόστος παραγωγής και συγκομιδής, η ξηρασία, η μειωμένη παραγωγή και οι πληροφορίες για χαμηλότερες τιμές δημιουργούν σοβαρό πρόβλημα για τον αγροτικό κόσμο της περιοχής.
Υπάρχει όμως ένα σημείο στην κοινή επιστολή των τριών Δημάρχων που χρειάζεται διευκρίνιση.
Τι ακριβώς ζητούν να κάνει η κυβέρνηση ως προς την τιμή της ελιάς;
Στην επιστολή τους ζητούν «θεσμική παρέμβαση για τη διασφάλιση μιας ελάχιστης, δίκαιης και βιώσιμης τιμής παραγωγού», η οποία θα λαμβάνει υπόψη το πραγματικό κόστος παραγωγής και συγκομιδής.
Λίγο παρακάτω, όμως, αναφέρουν οι ίδιοι:
«Σε καμία περίπτωση δεν ζητούμε παρέμβαση που θα υποκαταστήσει τον ρόλο των παραγωγικών και εμπορικών φορέων».
Οι δύο διατυπώσεις δημιουργούν ερώτημα.
Σε μια οικονομία της αγοράς, η τιμή ενός αγροτικού προϊόντος δεν καθορίζεται διοικητικά από έναν υπουργό. Διαμορφώνεται από την προσφορά και τη ζήτηση, την ποιότητα και τις διαθέσιμες ποσότητες, τις εξαγωγές, τον ανταγωνισμό και τις συμφωνίες μεταξύ παραγωγών, εμπόρων και μεταποιητών.
Η Πολιτεία βεβαίως έχει ρόλο. Μπορεί να ελέγχει τη λειτουργία της αγοράς και την τήρηση των κανόνων ανταγωνισμού, να εξετάζει καταγγελίες για αθέμιτες πρακτικές και, μέσα στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο, να λαμβάνει μέτρα στήριξης των παραγωγών όταν συντρέχουν οι σχετικές προϋποθέσεις.
Άλλο είναι όμως η στήριξη του παραγωγού και ο έλεγχος της αγοράς και άλλο η «διασφάλιση ελάχιστης τιμής».
Γι' αυτό και η κοινή παρέμβαση των τριών Δημάρχων χρειάζεται μια περισσότερο συγκεκριμένη απάντηση ως προς το τι ακριβώς ζητούν.
Ζητούν ελέγχους για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται οι τιμές; Ζητούν οικονομική ενίσχυση των παραγωγών εξαιτίας της μειωμένης παραγωγής και των δυσμενών καιρικών συνθηκών; Ζητούν μέτρα για τη μείωση του κόστους παραγωγής; Ή ζητούν από την κυβέρνηση να εξασφαλίσει συγκεκριμένο κατώτατο επίπεδο τιμής για την ελιά;
Γιατί το τελευταίο είναι διαφορετικό από όλα τα προηγούμενα.
Η αγωνία των ελαιοπαραγωγών της Άρτας είναι υπαρκτή και πρέπει να αντιμετωπιστεί. Το ίδιο υπαρκτό είναι το πρόβλημα του αυξημένου κόστους και της μεγάλης μείωσης της φετινής παραγωγής που περιγράφουν οι Δήμαρχοι.
Αυτό όμως που πρέπει να εξηγηθεί είναι με ποιο συγκεκριμένο και νόμιμο εργαλείο θεωρούν ότι μπορεί η κυβέρνηση να «διασφαλίσει» την τιμή ενός προϊόντος που πωλείται σε μια ελεύθερη αγορά.
Και κυρίως πώς συμβιβάζεται το αίτημα για «ελάχιστη τιμή» με τη δική τους επισήμανση ότι δεν ζητούν από την Πολιτεία να υποκαταστήσει τον ρόλο των παραγωγικών και εμπορικών φορέων.
«Π»