Οι μεγαλύτεροι αντίπαλοι της Νέας Δημοκρατίας στην Άρτα δεν είναι ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι τα ίδια της τα παιδιά!

Καλομαθημένα ή κακομαθημένα, μικρή σημασία έχει. Εκείνο που μετράει είναι ότι σε κάθε προεκλογική περίοδο αρχίζει το γνωστό παιχνίδι του αλληλοπριονίσματος και της αλληλοϋπονόμευσης.

Και μάλιστα με μεθόδους πολλές φορές πιο σκληρές, πιο ύπουλες και πιο αποτελεσματικές από εκείνες που χρησιμοποιούνται απέναντι σε στελέχη και παράγοντες των αντίπαλων πολιτικών χώρων.

Στο ίδιο έργο θεατές, λοιπόν!

Σε μια περιοχή όπως η Άρτα, που κάποτε αποτελούσε ισχυρό κάστρο της Δεξιάς, με εκλογικές πρωτιές και ποσοστά που άγγιζαν το 50%, η Νέα Δημοκρατία έφτασε τα τελευταία χρόνια να χάνει την πρωτιά άλλοτε από το ΠΑΣΟΚ και άλλοτε από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Και φαίνεται πως κάποιοι δεν πήραν ακόμη το μάθημά τους.

Στην Άρτα, η εσωκομματική μάχη δεν γίνεται τόσο για το αν θα εκλεγεί βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, όσο για το ποιος θα είναι αυτός και ποιοι θα βρεθούν δίπλα του ή απέναντί του.

Όμως υπάρχει και κάτι που ορισμένοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.

Το εκλογικό ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας στην Άρτα προσμετράται στο πανελλαδικό αποτέλεσμα και καθορίζει παράλληλα την τοπική κομματική της δυναμική.

Κάθε προσωπική κόντρα, κάθε υπόγεια μεθόδευση και κάθε χτύπημα κάτω από τη μέση αφήνει το αποτύπωμά του.

Και οι ζημιές αυτές δεν διορθώνονται εύκολα με προεκλογικές συγκεντρώσεις, χειραψίες και φωτογραφίες ενότητας.

Δεν θα ονοματίσουμε σήμερα.

Όχι επειδή δεν γνωρίζουμε πρόσωπα, καταστάσεις και συμπεριφορές, αλλά επειδή δεν θέλουμε να ρίξουμε περισσότερο λάδι στη φωτιά.

Αν όμως χρειαστεί, θα επανέλθουμε. Με ονόματα, διευθύνσεις και συγκεκριμένες περιγραφές. Και βέβαια με όσα στοιχεία μπορούν να στηρίξουν αυτά που γράφουμε.

Διότι αυτές οι συμπεριφορές, αν και έχουν στόχο συγκεκριμένα πρόσωπα, τελικά κάνουν μεγαλύτερη ζημιά στην ίδια την παράταξη και καλλιεργούν αντιπαλότητες που μεταφέρονται και στην τοπική κοινωνία.

Και η Άρτα έχει πληρώσει αρκετές φορές τέτοιους διχασμούς.

Ασφαλώς, τα ίδια ισχύουν για όλα τα κόμματα. Κανένας πολιτικός χώρος δεν έχει το αποκλειστικό προνόμιο της εσωστρέφειας, της ίντριγκας και του παρασκηνίου.

Στη Νέα Δημοκρατία της Άρτας, πάντως, το έργο έχει παιχτεί τόσες φορές, που οι θεατές γνωρίζουν πλέον και τους πρωταγωνιστές και τους κομπάρσους.

Αυτά για σήμερα. Και βλέπουμε…

 

«Π»

 

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΡΘΡΩΝ

Go to top