Σε κάθε προεκλογική περίοδο, είτε πρόκειται για αυτοδιοικητικές είτε για εθνικές εκλογές, οι επισκέψεις διαδέχονται η μία την άλλη.

Υποψήφιοι κάθε παράταξης και κομματικής απόχρωσης περνούν την πόρτα του Πτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Άρτας, φωτογραφίζονται με τον πρόεδρο, ανταλλάσσουν χαμόγελα, εκδίδουν δελτία Τύπου και επενδύουν επικοινωνιακά σε μια εικόνα «στήριξης» της τοπικής παραγωγής.
Δεν είναι τυχαίο.
Ο Πτηνοτροφικός Συνεταιρισμός Άρτας αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες επιχειρηματικές μονάδες της Βορειοδυτικής Ελλάδας. Απασχολεί περίπου 300 εργαζόμενους, συνεργάζεται με εκατοντάδες επαγγελματίες του κλάδου και δεκάδες προμηθευτές, ενώ η οικονομική και κοινωνική του επιρροή στην τοπική κοινωνία είναι δεδομένη. Πρόκειται για έναν παραγωγικό πυλώνα με κύρος και αναγνώριση, που αντικειμενικά επηρεάζει την κοινή γνώμη.
Γι’ αυτό και προεκλογικά… περισσεύει το ενδιαφέρον.
Όμως το σκηνικό αλλάζει θεαματικά μόλις κλείσουν οι κάλπες.
Οι συχνές επισκέψεις μετατρέπονται σε απουσία, τα δελτία Τύπου εξαφανίζονται και τα αιτήματα του Συνεταιρισμού μένουν χωρίς ουσιαστική ανταπόκριση.
«Παναγήδες από τα Μέγαρα» έως την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Με πρώτους και όχι τελευταίους, τους υποψηφίους Δημάρχους. Ακόμη και εκείνους που τελικά εκλέγονται.
Τα τελευταία χρόνια ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού, Δημήτρης Πετανίτης, έχει επανειλημμένα αναδείξει συγκεκριμένα προβλήματα και αιτήματα που αφορούν τη λειτουργία και την ανάπτυξη της επιχείρησης. Ζητήματα που σε αρκετές περιπτώσεις δεν απαιτούν θαύματα, ούτε δυσθεώρητα κονδύλια, αλλά πολιτική βούληση.
Κι όμως.
Από πλευράς τοπικής αυτοδιοίκησης και κυρίως του Δήμου Αρταίων, η στάση που καταγράφεται, σύμφωνα με τις δημόσιες τοποθετήσεις της διοίκησης του Συνεταιρισμού, κυμαίνεται από αδιάφορη έως επιβαρυντική.
Το «δεν ιδρώνουν τα αυτιά τους» είναι ίσως ο πιο επιεικής χαρακτηρισμός.
Διότι όταν ένας από τους βασικούς οικονομικούς αιμοδότες της περιοχής αντιμετωπίζεται με καθυστερήσεις, γραφειοκρατικά προσκόμματα ή απουσία ουσιαστικής στήριξης, τότε το ζήτημα ξεφεύγει από τα όρια της απλής αμέλειας.
Αγγίζει τα όρια της πολιτικής επιλογής.
Πώς γίνεται ένας παραγωγικός φορέας να θεωρείται «κόσμημα της τοπικής οικονομίας» πριν από τις εκλογές και «ενοχλητικός συνομιλητής» μετά από αυτές;
Αν ο Πτηνοτροφικός Συνεταιρισμός Άρτας είναι πράγματι, όπως όλοι διακηρύσσουν, στρατηγικός πυλώνας για την ανάπτυξη της περιοχής, τότε αυτό οφείλει να αποτυπώνεται και στην πράξη. Με σταθερή θεσμική συνεργασία, επίλυση χρόνιων ζητημάτων και έμπρακτη στήριξη.
Αλλιώς, όλα καταλήγουν σε μια ακόμα παράσταση προεκλογικής υποκρισίας.
Και η ανάπτυξη της Άρτας παραμένει όμηρος της πολιτικής σκοπιμότητας.

«Π»