

Στη Σιθωνία ο πρώην δήμαρχος δεν έπεσε για… ιδεολογικούς λόγους.
Έπεσε γιατί, σύμφωνα με τη Δικαιοσύνη, δεν προστάτευσε τη δημοτική περιουσία.
Παραλείψεις. Κατ’ εξακολούθηση.
Και η απιστία σε βάρος Δήμου είναι κακούργημα.
Μαζί του καταδικάστηκε και ο νομικός σύμβουλος.
Γιατί όταν ο αιρετός εκτίθεται, δεν εκτίθεται μόνος. Κάποιος γνωμοδοτεί. Κάποιος εισηγείται. Κάποιος «διαβεβαιώνει» ότι όλα βαίνουν καλώς.
Και τώρα ερχόμαστε στα δικά μας.
Στον Δήμος Αρταίων η δημοτική περιουσία είναι απολύτως διασφαλισμένη;
Στη Γραμμενίτσα δόθηκε μάχη μέχρι τέλους; Ή μια επένδυση άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ «θυσιάστηκε» για να μην ενοχληθούν όσοι θεωρούν τη δημοτική γη περίπου οικογενειακή τους υπόθεση;
Και στο Open Mall;
Και στην Ανάπλαση;
Μια πόλη σκαμμένη. Επιχειρήσεις στα όρια. Χρονοδιαγράμματα που έγιναν λάστιχο.
Ρήτρες που δεν ακούστηκαν ποτέ. Πρόστιμα που δεν είδε κανείς.
Συμβάσεις που, αν εφαρμοστούν κατά γράμμα, πονάνε.
Αλλά εφαρμόστηκαν;
Ή μήπως η «πολιτική διαχείριση» υπερίσχυσε της θεσμικής υποχρέωσης;
Και όταν η νομική σύμβουλος γνωμοδοτεί ότι δεν προκύπτουν ευθύνες, τελειώνει η υπόθεση;
Ή απλώς ξεκινάει η επόμενη;
Η Σιθωνία δεν είναι μακριά. Είναι καθρέφτης.
Η δημόσια κριτική δεν είναι ποινική δίωξη.
Αλλά είναι προειδοποίηση.
Γιατί όταν η τοπική οικονομία πληρώνει, όταν η δημοτική περιουσία αμφισβητείται, όταν οι καθυστερήσεις βαφτίζονται «τεχνικά ζητήματα», τότε η ευθύνη δεν είναι συλλογική.
Είναι ονομαστική.
Και καλό είναι κάποιοι να διαβάζουν αποφάσεις δικαστηρίων άλλων Δήμων.
Όχι από περιέργεια.
Από αυτοσυντήρηση.
«Π»