Το ζήτημα του στρατοπέδου ΒΕΡΣΗ και οι δυνατότητες αξιοποίησής του απασχολούν, τα τελευταία χρόνια, πολλούς παράγοντες της περιοχής. Ο καθένας κατεβάζει ιδέες, τις δημοσιοποιεί, τις αναδεικνύει και παλεύει για την επικράτησή τους.

Να στεγαστούν τοπικές δημόσιες υπηρεσίες. Να μεταφερθεί η Πυροσβεστική. Να στεγαστούν τα δικαστήρια. Να γίνει μουσείο ή πολιτιστικός πολυχώρος. Ακούστηκαν ακόμη και ιδέες για φυλακές… «πλούσιων καταδίκων».
Ο καθένας στο μακρύ και το κοντό του.
Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι κανείς, μα κανείς, δεν φαίνεται να ακολουθεί τις αναγκαίες διαδικασίες για να πετύχει τον στόχο του. Όποιος κι αν είναι αυτός.
Διότι όλοι μιλούν για τον τρόπο αξιοποίησης του χώρου, αλλά σχεδόν κανείς δεν μιλά σοβαρά για τον τρόπο παραχώρησης της χρήσης του.
Λογαριάζουν και σχεδιάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, όπως λέει και ο λαός μας. Η παραχώρηση χρήσης ενός δημόσιου χώρου σε κάποιον φορέα, κατά βάση στον Δήμο ή στην Περιφερειακή Ενότητα, δεν εξασφαλίζεται με ευχές, ιδέες και γενικόλογες εξαγγελίες.
Βεβαίως, μπορούν να κατατεθούν σχέδια, σκέψεις, ακόμη και μελέτες, ώστε να ενισχυθεί το αίτημα και να πειστούν οι αρμόδιοι. Όμως εδώ δεν βλέπουμε σοβαρή θεσμική διεκδίκηση. Βλέπουμε γράμματα, δηλώσεις, επικοινωνιακές κινήσεις και αναμονή αποτελεσμάτων.
Στέλνονται επιστολές και όχι επίσημα, τεκμηριωμένα έγγραφα διεκδίκησης. Αναμένονται αποφάσεις χωρίς να έχει προηγηθεί οργανωμένη διαδικασία. Πρόκειται για πλήρη άγνοια του τρόπου με τον οποίο διεκδικείται η χρήση περιουσίας του Δημοσίου.
Πολιτικός ερασιτεχνισμός και αβασάνιστη επιπολαιότητα.
Σε όλη την Ελλάδα πρώην στρατόπεδα παραχωρούνται ή αξιοποιούνται. Μόνο στην Άρτα κινδυνεύουμε, από μόνοι μας, να κάνουμε το θέμα… θάλασσα.
Δύο πρέπει να είναι τα καθαρά αιτήματα της περιοχής:

1. Το στρατόπεδο ΒΕΡΣΗ να αξιοποιηθεί από το ίδιο το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, με τη λειτουργία κάποιας σχολής, κέντρου εκπαίδευσης ή άλλης δομής.
2. Αν αυτό δεν προχωρήσει, να ζητηθεί θεσμικά η παραχώρηση της χρήσης του χώρου στον Δήμο Αρταίων ή στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, ώστε να υπάρξει συγκεκριμένο σχέδιο αξιοποίησης προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.

Ο βουλευτής Άρτας Γιώργος Στύλιος φαίνεται να επιμένει στο πρώτο αίτημα, χωρίς να αποκλείει το δεύτερο. Και, στην προκειμένη περίπτωση, ακολουθεί τον πιο ρεαλιστικό δρόμο για την ουσιαστική και αποτελεσματική αξιοποίηση του χώρου.
Κάποιοι άλλοι, όμως, εξακολουθούν να κινούνται με αναποτελεσματικές τακτικές. Ή, ακόμη χειρότερα, να υπηρετούν άλλες σκοπιμότητες, όχι και τόσο ωφέλιμες για την Άρτα.

 

«Π»

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΡΘΡΩΝ

Go to top