

Η εικόνα που παρουσιάζει το Δημοτικό Κοιμητήριο Άρτας, από προβληματική, είναι πλέον εκτός ελέγχου.
Πρόκειται για μια κατάσταση που δεν προέκυψε ξαφνικά. Αντίθετα, εδώ και χρόνια καταγράφονται φαινόμενα εγκατάλειψης, όμως σήμερα η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.
Πάρα πολύ συχνά δημότες επικοινωνούν μαζί μας καταγγέλλοντας περιστατικά που προκαλούν αγανάκτηση και οργή. Κλοπές από μνήματα, εξαφάνιση καντηλιών, ακόμη και αφαίρεση λαδιού από αυτά, αλλά και άλλων αντικειμένων που αφήνουν οι συγγενείς, όπως βάζα λουλουδιών, δοχεία, λάστιχα για τον καθαρισμό των μνημάτων και διάφορα προσωπικά αφιερώματα. Φθορές και βανδαλισμοί που προσβάλλουν τη μνήμη των νεκρών και την αξιοπρέπεια των ζωντανών. Μία κατάσταση που δεν τιμά κανέναν. Ένας ιερός χώρος, συνδεδεμένος με τη μνήμη και τον σεβασμό προς τους ανθρώπους μας, μετατρέπεται σε πεδίο ασυδοσίας.
Τα περιστατικά, σύμφωνα πάντα με τις καταγγελίες που φθάνουν σε εμάς, εντοπίζονται κυρίως κατά τις βραδινές ώρες, γεγονός που ενισχύει τα ερωτήματα για την ανυπαρξία ουσιαστικής φύλαξης, αλλά και την απουσία οποιασδήποτε φύλαξης. Γιατί περί αυτού πρόκειται! Απουσία! Καμία ουσιαστική παρουσία, κανένας έλεγχος, καμία αποτροπή. Και εδώ τίθεται εύλογα το ερώτημα.
Υπάρχει βούληση από τον Δήμο Αρταίων να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση;
Για χρόνια το πρόβλημα διαιωνίζεται και αντί να περιορίζεται, επιδεινώνεται περισσότερο. Οι πολίτες πληρώνουν. Πληρώνουν τέλη ταφής. Πληρώνουν και νερό για να μπορούν να φροντίζουν τα μνήματα των ανθρώπων τους. Και σε αντάλλαγμα τι παίρνουν; Έναν χώρο αφύλακτο, εκτεθειμένο, λεηλατημένο.
Ο Δήμος Αρταίων είναι σίγουρο ότι αυτά τα φαινόμενα τα γνωρίζει. Γιατί όμως δεν κάνει τίποτα;
Η ανάγκη για άμεσες παρεμβάσεις είναι επιτακτική. Η ενίσχυση της φύλαξης, είτε μέσω προσλήψεων από προγράμματα (δίμηνα, εξάμηνα κ.λπ.) είτε με μόνιμες λύσεις, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πρώτο και ουσιαστικό βήμα. Παράλληλα, η εγκατάσταση κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης θα λειτουργούσε αποτρεπτικά απέναντι σε τέτοιου είδους φαινόμενα.
Και βέβαια δεν μιλάμε για έναν απομονωμένο χώρο εκτός πόλης. Το κεντρικό κοιμητήριο της Άρτας βρίσκεται εντός του αστικού ιστού, σε πυκνοκατοικημένη περιοχή, και παρ’ όλα αυτά η εικόνα εγκατάλειψης παραμένει.
Αντίθετα, το κοιμητήριο στους Αγίους Αναργύρους είναι απομακρυσμένο, εκτός αστικού ιστού και δύσκολα προσβάσιμο. Εκεί ίσως κάποιος να επικαλεστεί δυσκολίες. Εδώ όμως; Τι ακριβώς ισχύει; Αδιαφορία ή ανικανότητα;
Η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά τον Δήμο Αρταίων, που οφείλει να αναλάβει άμεσα δράση. Με συγκεκριμένα μέτρα και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Ο σεβασμός προς τους νεκρούς είναι υποχρέωση μιας κοινωνίας που θέλει να λέγεται πολιτισμένη.
Θα επανέλθουμε πολύ σύντομα!
Β.Σ.